زمزمه های مشرقی

لحظه هام پاره پاره چاک چاک...گوش من پر از صدای خسته ی دوتا هجاست: تیک ... تاک

زمزمه های مشرقی

لحظه هام پاره پاره چاک چاک...گوش من پر از صدای خسته ی دوتا هجاست: تیک ... تاک

وقتی به راهت مومنی، رنجی ندارد
سقراط بودن شوکران را سرکشیدن!
---
بـازگــردی آن زمـان ، کـز ایـنـهـمـه آشفتـگـی
جــای من ، تنــها پریشان دفتری ماند بجـــا
---
من نوشتم از راست... تو نوشتی از چپ... وسط سطر رسیدیم به هم...
---
اقرا باسم نبودنت... که سیاهی اش را هیچ اناری سرخ نمی کند.
---
گریه کار کمی ست برای توصیف رفتنت. دارم به رفتار پرشکوهی شبیه مرگ فکر می کنم!
---
کویر، سرگذشت دریایی است که به آفتاب دلبسته بود...
---
با احتیاط بخوانید! سطح شعر لغزنده است بسکه شاعر سطر به سطر بارید و نوشت ...
---
بی‌تو چه ابر می‌گذرد روزهای من
بی‌من چگونه می‌گذرد روزهای تو؟
---
ما پاییزیم و برگ برگیم رفیق
ما قاصدکی زیر تگرگیم رفیق
تنها تنها مسافریم از دنیا
یعنی همه در گروه مرگیم رفیق
میلاد عرفانپور
---
زیبا! خدا سهم مرا هم نگهدار تو باشد...

بدون شرح...

سه شنبه, ۱۳ آذر ۱۳۹۷، ۰۳:۵۶ ب.ظ

دیشب داشتم متن پست قبل رو مینوشتم. چند بار رفت و اومد. هی دیدم حواسش هست و این پا اون پا میکنه یه چیزی بگه. ولی سرم به سیستم گرم بود. کار انتشار پست که تموم شد اومد گفت دوستم یه متن ادبی چند خطی می خواد.

من:|. متن ادبی :|. خط :|. 

گفتم بگردم ببینم چیزی تو میل باکسم هست. گفت عجله دارم. بیقرار بود. شاید دوست دخترش ازش خواسته بود و نمیخواست نه بگه. فقط این میتونست بیقراریش رو توجیه کنه. 

توو میل باکس متنی نبود که خش دار از عشق نباشه. کاغذ رو گذاشتم جلوم و نوشتم:

دشت های فراخی در پیش روست، کویر همیشه گسترده و ساکت است و همیشه صبور و
سخت. آبی بی نهایتی چشم نوازی می کند، آسمان همیشه سرفراز و پرغرور است،
همیشه استوار و محکم. زمین سخت و دوار همیشه به زیر پا در سکوت می رود و
نمی رسد. اقیانوس هم عمیق و پرشکوه آرامش بی نهایتی را تلقین می کند که
بر هم زدنش ساده نیست. اما این ویژگی های قابل توجه گاهی به طوفانی زدوده
می شوند. گاه موقت و گاه بلند مدت تر. رسوایی نه چندان دلچسبی در خشم
طوفان نهفته است که بدذاتی او را نشان می دهد. زندگی نیز همینگونه است.
دشتی است فراخ، آسمانی است بلند، زمینی است دوار و اقیانوسی است عمیق که
انسان باید در مقابل ناملایمات و طوفان های سخت آن مانند کویر صبور و سخت
باشد، مانند آسمان سربلند و محکم باشد، مانند زمین در سکوت باشد و گذرنده
و مانند اقیانوس عمیق و آرام بماند تا این ناملایمات ویرانی به بار
نیاورند. چرا که ویرانی های طوفان های زندگی اغلب جبران ناپذیرند. به
تجربه و صبر و نیز با پناه بردن به قدرت ایمان و البته قدرت نهفته در
درون می توان بر ناملایمات زندگی فایق آمد و راه خویش به سوی سعادت را
هموار نمود.


فرستادم براش. اولشو که خوند گل از گلش شکفت. گفتم اگه ایراد داشت یا مناسب نبود و چیز دیگه ای خواستی پیام بده. گفت نه خیلی عالیه. رفت و دیگه خبری نشد. وقتی داشت می رفت... می خندید. 

معصومه


موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۷/۰۹/۱۳
معصو مه

truth

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی